YIKTI BENİ

Ben bir fidan idim yârin bağında

Esti bir fırtına kar yıktı beni

Yeni koklaşmıştım yemiş çağında

Kırdı dallarımı zor yıktı beni

Hiç bulunmaz kara sevda ilâcı

Zalim yâri ettim başımın tacı

Dostun darbesi acıdır çok acı

Candan güvendiğim er yıktı beni

Ariflere dertlerimi  çözerdim

Bir kelamdan yüz bin mana sezerdim

Kara sevda  denizinde yüzerdim

Tezden yakaladı tor yıktı beni

Şeytan bile vazgeçmiştir ölüden

O yârin gözyaşları beni eriten

O haini  sordum Anadolu’dan

Bu çektiğim ah u zar yıktı beni

Gülhanî’yim doğuşumdan gülmedim

Şu yalan dünyada murat almadım

Bu dünya malına önem vermedim

Kalkmam mümkün değil yâr yıktı beni