HEPİMİZ İNSANIZ HEPİMİZ TRABZONLUYUZ

”   Bu geminin içinde bulunanlar, yaptıkları eylemlerden dolayı Dünyanın hiçbir yerinde hiçbir mahkemede yargılanamazlar”

     Yukarıdaki ferman İngiltere kralı tarafından Macellan’a verilmiş bir fermandır. Macellan elindeki bu fermanla Kızılderelilerin vatanı Amerikayı işgal eder. Pardon… keşfeder. Milyonlarca Kızıldereli öldürülür. Bu soykırım değildir. Onlar oraya özgürlük götürdüler.
     Aynı güçler Anadolu toprakları üzerinden Ortadoğuya onlarca “ Haçlı Seferi” düzenlemiş milyonlarca insanı öldürmüştür. Bu da soykırım değildir. Onlar bizi sömürgeleştirmey..pardon demokratikleştirmeye geldiler.
     Yine aynı güçler son yüzyılda Dünyayı paylaşmak için iki Dünya savaşı çıkardılar kırk milyon insan öldürdüler. Buda soykırım değildir. Ne yapsınlar? Bizde bir türlü öğrenemiyoruz bu demokrasiyi.
     Bu katliamlar Fransızlar, Portekizliler, İngilizler tarafından Afrıkanın bütün coğrafyasında yapıldı. Ah…benimkide ğız alışkanlığı. Ne katlıamı ya demokratikleştirme haraketleri bunlar.
     Şilenin on bir köyündeki benim sevgili barbar, katil, insanlık düşmanı kardeşlerim. Sizde Bertada demokratikleşememişsiniz. Yerinizden yurdunuzdan sürülmüşsünüz. Ama yinede şanslısınız çünkü varsınız. Sizin gibi birçok Bertalı kayboldu, yokoldu veya şuan nerde olduğunu bilmiyoruz. Ben soykırımcıyımya , ben barbarımya, ben katilimya, ben insanlık düşmanıyımya.
     Yıllardır el ele, gönül gönüle, yürek yüreğe yaşadım. Artvinimde, Rizemde Trabzonumda. Gürcülerimle, Lazlarımla, Ermenilerimle, Rumlarımla. Birgün bile sormadım kimin hangi kökenden geldiğini, kimin hangi dine inandığını. Hani dedimya ben barbarım, görgüsüzüm, bilmem ben böyle sorular sormayın.
     Cahilliğimden olsa gerek. Düz horon oynadım, Atabari oynadım, Sariçiçek oynadım, Lazla, Rumla,Ermeniyle, Gürcüyle Kafkasörde, Sagarada, Bilbilanda…
     Aşık oldum genç kızlarına yine. Kısmetya evlendim biriyle Ferhat gibi sevdim eşimi. Eşimede sormadım hangi kökten geldiğini ve beş göbek önceki Dedesinin benim Dedelerimden biriyle savaşıp savaşmadığını. Derken bi çocuğum oldu. Adına ne koydum biliyormusunuz? İnsan koydum insan.
     Sevgili Batılı soylularım, hani hatırlarmısınız siz bizden birkaç yıl önce Ortadoğuyu demokratikleştirmek için Trabzon limanı ve havalimanını istemiştiniz. Bizimde barbarlığımız tutmuş hayır demiştik. Sanırım bir büyük terbiyesizliğide orda yaptık. Şimdi İrakta bakıyorumda, meğer insanlığı nelerden mahrum etmişiz: Günde yaklaşık elli cinayet üç yılda sekizyüzbin cinayet dört milyon vatanından sürülmüş insan….Şimdi bu demokratikleştirmeye katkı yapamadığımız için nasıl üzgünüz bir bilsen.
     Sevgili Hirat Dink kardeşim
Farklı dil konuşur , farklı dine inanırdık. Ama biz aynı ülke insanıydık. Arkandn öyle çok üzüldükki, inan meydanlarda timsah gözyaşları dökenler bizim üzüntümüzü hayal bile edemezler. Ah benim Hirant kardeşim ah, en çok neye yanıyorum biliyormusunuz? seninle kafkasörde bi düz horon oynayamadıkya, seninle Bilbilanda bir sariçiçek oynamadan aramızdan ayrıldınya. Bir kez elini uzatsaydın inan yüreğim sana sonuna kadar açıktı. Belki sende bana kendi oyunlarını öğretirdin. Olmadı olmadı biliyorumda inan bu özlem bizi her şeye rağmen terk etmedi. Birgün mutlaka çıkacağız o Kafkasöre, seninle olmadı ama başka bir Hirantla.
     Birgün mutlaka birlikte söyleyeceğiz türkülerimizi, bir gün mutlaka birlikte oynayacağız Atabarıda, çayda çırayda, horonuda, zeybeğide. Bir insan zamansız ayrıldı aramızda. Bir can yandı hepimizin canı yandı. Ama canı yanmayan birileri var
     Bir insan öldürüldü diye bir ulusu katil ilan edenler, size kızmıyoruz çünkü Hirantın eşinin dediği gibi sizde bir zamanlar tertemiz bir bebektiniz. Üzüntüm kırkınlığım içinden insan unsuru çıkartılmış o sahte Dünyayadır. Ve o sahte Dünyada insanlar yok ırklar var, insanlık yok çıkarlar var.
       Sizler

  Hepiniz ne olursanız olun
Ama biz yirmiyıl önce Filistinli dostum sevgili Muhammetin bana yazdığı şu dizeleri asla unutmayacağım

      İster kutuplardan olsun
     İster Afrıkada, İster Filistinde, ister Latin Amerikada