1992 nisan ayının 20'sinde vefat eden ecvantada doğmuş melake dedenin en küçük oğlu bir vakit namazını eda etmek için gittiği camide ezanı beklerken o saatte,o anda, o güzel yerde,hakkın rahmetine kavuşmuştur...
Emeğinin geçmediği çok az insan vardır herkese iyilik yapar sözü sohbet hâkeza.İşte böyle bir insandı o....
Bir insan yaşadı bu memlekette,
Kalealtı köyünde ümraniyede,
Opiza ecvanta inan her yerde,
Anılır her zaman "HÜSEYİN ÜSTÜN".
Her evin peginde emeği vardır,
Her türlü ahşapta çivisi vardır,
Cümle geçmişlere emeği vardır,
Böyle bir insandı "HÜSEYİN ÜSTÜN".
Kimseyi kırmazdı asla üzmezdi,
Beş vakit camide, eve gelmezdi,
Bakarsan böyle bir insan ölmezdi
Çok yandık vallahi "HÜSEYİN ÜSTÜN".
Yıllarca orduda kazanı yaktı,
Üşümesinler diye askere baktı,
Dünyada en büyük rutbeyi taktı,
Ne mutlu rahat ol "HÜSEYİN ÜSTÜN".
Kaç sefer yerinden işinden oldu,
Sürüldü sonunda çengeli buldu,
Yaptığı ibadet inan kar oldu,
Dört dörtlük bir insan "hüseyin üstün".
Melaike derlerdi o babasına,
İsmail üstün ve anasına,
Laikti herzaman hayır duasına,
Topladı kazandı "HÜSEYİN ÜSTÜN".
Allahım sen ona çok rahmet eyle,
Mahşerde habibe sır yoldaş eyle,
Evladı anına sabr'ı ceyl eyle,
Helaldir hakkımız "hüseyin üstün"...
Yazan: iZZET ÜSTÜN...